(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
พักนี้
ผมไม่อยากเห็นรอยยิ้มของคุมิเลย
กลับมาแล้ว
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
หิวแล้วสินะ
นี่ไง
รอยยิ้มฝืดๆ อีกแล้ว
คุมิ
ไม่ต้องฝืนก็ได้นะ
หอมจัง
เนื้อต้มมันฝรั่งเหรอ
ขอโทษนะที่ทำเมนูเดิมๆ อีกแล้ว
ไม่เห็นเป็นไรเลย
ฉันชอบเนื้อต้มมันฝรั่ง
ตอนเจอกันครั้งแรก
คุมิเป็นเด็กสาววัย 18 จากเมืองเล็กๆ
ที่ต้องทนกับความเปลี่ยวเหงาเพราะพ่อแม่ไม่รัก
ตอนนั้น
คุมิหัวเราะเหมือนคนที่มีความสุขกับชีวิต
ผมทนดูไม่ได้จริงๆ
นี่ คุมิ
รองอาจารย์ใหญ่พูดอะไรโง่ๆ อีกแล้วล่ะ
คราวนี้พูดอะไรเหรอ
เขาบอกว่าจะพานักเรียน ไปทัศนศึกษาต่างประเทศ
แล้วยังพูดเรื่องเรียนภาษาด้วย
เห็นอยู่ชัดๆ ว่าพยายามเบนความสนใจผู้ปกครอง
ที่ไม่พอใจกับนโยบายนักเรียนของเรา
พวกเขากำลังกดดันให้ฝ่ายปกครอง ไล่เด็กที่ไม่มาเข้าเรียนออก
เรื่องนี้เราต้องรับมือกับมันซึ่งๆ หน้า
(ตอน 7)
เอ๊ะ ครูวาตานาเบะอยู่เย็นอีกแล้วเหรอวันนี้
ใช่ ผมไม่เอางานกลับไปบ้านน่ะ
อ๋อค่ะ
งั้นกลับก่อนนะคะ
แล้วเจอกันครับ
แล้วเจอกันค่ะ
พอไม่มีอะไรให้ทำแล้ว
ผมก็จะนึกถึงคุมิ
(อายุ 18 ขึ้นไปเท่านั้น)
ผมนึกภาพรอยยิ้มฝืนๆ ของคุมิ
มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ
กลับมาแล้ว
ผมเคยสาบานว่าจะทำให้คุมิมีความสุข
จริงๆ นะ
มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง
ไม่ได้จริงๆ เหรอ
ช่วยหน่อยสิ
ตรงนี้ใช่มั้ย
ค่ะ
ขอโทษค่ะ
คุมิไม่ต้องขอโทษหรอก
แต่...
เพราะว่าเข้าไม่ได้เนี่ยนะ
เลิกล้อเถอะ พวกเธอก็ทำกันทั้งนั้น
อย่าพูดโต้งๆ สิ
- โทษทีๆ ฉันผิดเอง - เธอก็แบบนี้ทุกที...
เป็นเพราะเข้าไม่ได้จริงๆ น่ะเหรอ
ไม่เป็นไร ฉันไม่เจ็บเลย
ไม่เจ็บจริงๆ นะ
นี่
เราน่าจะเลิกฝืนกันซะที
ถึงมันจะเข้าไม่ได้
แต่เซ็กซ์ก็มีหลายรูปแบบนี่
แค่ได้กอดกัน
ก็พอแล้วสำหรับฉัน
ใช่ เซ็กซ์ไม่ใช่อะไรเลยนอกจาก...
(สาวอกภูเขาไฟ)
นอกจากการปลดปล่อย
คุณนี่เด็ดจริงๆ
ฉันสนุกไปด้วยจนลืมไปเลยว่าทำงานอยู่
พูดแบบนั้นเดี๋ยวก็เดือดร้อนหรอก
อะไรนะ
เธอมองว่าไอ้จู๋ของฉัน
มีไว้เพื่อสนุกกับเซ็กซ์เท่านั้นแหละ
ที่จริงงานของเธอก็คืออาบน้ำให้แขก
พออาบน้ำเสร็จ งานก็จบ
ที่ให้ฉันใส่เข้าไป
ก็เพราะเธอหลงรักฉัน ไม่ได้ทำเพื่อเงินเลย
พูดอะไรของคุณน่ะ
คงเพราะเวลาเราทำอะไรผิด
เราก็ต้องหาเหตุผลมารองรับ
เหรอ
เขาบอกให้หนูไปหาทุกอาทิตย์ เพราะพ่อแม่เขาไม่อยู่
หนูก็ยอมเพราะหนูรักเขา
แต่มันไม่ควรจะเป็นงั้นน่ะ
ครูรู้
ผู้ชายจะบอกว่าที่อยากมีเซ็กซ์ด้วย ก็เพราะรักใช่มั้ยล่ะ
ใช่เลย
หนูควรจะทำไงดี
บอกเขาไปว่าเซ็กซ์ไม่ใช่ความรัก
อะไรนะคะ
งั้นมันคืออะไรล่ะ
จำคุณสมบัติการถ่ายทอดได้มั้ย
มันคืออะไรนะ
เอเท่ากับบี
บีเท่ากับซี
ดังนั้น เอเท่ากับซี ใช่มั้ย
ใช่
เซ็กซ์เท่ากับการสืบพันธุ์
การสืบพันธุ์เป็นสัญชาตญาณ
ดังนั้น เซ็กซ์ก็คือสัญชาตญาณ
ไม่มีความรักอยู่ตรงไหนเลย
เอ๊ะ
ฟังแปลกๆ
ถ้างั้นรักอยู่ตรงไหนล่ะ
รัก...
คือความไว้ใจ
แต่ความไว้ใจไม่ใช่เซ็กซ์
ดังนั้น...
ความรักก็ไม่ใช่เซ็กซ์
จริงเหรอคะ
ไม่ใช่หรอก
ทำไมจะไม่ใช่
เซ็กซ์ก็แค่สิ่งที่เราทำเพื่อสืบพันธุ์
ปัญหาอยู่ตรงที่...
มันทำให้เรารู้สึกดีมาก
ความรู้สึกที่เป็นรางวัลตอบแทนในการมีลูกน่ะ
มันห้ามกันยาก
เราก็เลยใส่ความรักเข้ามาเพื่อหาเหตุผลให้มัน
หนูไม่ชอบการให้เหตุผลแบบนั้นเลย
งั้นก็ลองคิดดูนะ
ถ้าเซ็กซ์ไม่ทำให้รู้สึกดี
เธอพูดได้มั้ยว่าเธออยากมีเซ็กซ์เพราะมีความรัก
เธอต้องบอกว่าอยากมีเซ็กซ์ เพื่อจะได้มีลูกใช่มั้ยล่ะ
ครูไม่มีความสุขใช่มั้ย
ครูถึงได้ไม่เชื่อในความรัก
ชีวิตครอบครัวมีปัญหาเหรอ
พูดอะไรบ้าๆ
ไม่มีคู่ไหนรักกันเท่าคู่ของครูแล้ว
เหรอ
งั้น
- ไปก่อนนะคะครู - อืม
รู้มั้ยว่าทำไม
ฉันถึงไม่เรียกคนเดิมซ้ำสอง
นั่นสิ
ความแปลกใหม่ของเซ็กซ์นั่นแหละที่ยอดเยี่ยม
เราสนุกกับมันไม่ได้เต็มที่ ถ้ามีเรื่องรักเข้ามาเกี่ยว
คุณจะมาบ่อยแค่ไหนก็เท่านั้น
ฉันไม่มีทางหลงรักลูกค้าหรอก
ใช่ ก็อาจจะจริงนะ
แต่ต่อให้ไม่ใช่รักซะทีเดียว
ก็อาจจะมีความเป็นเพื่อนต่อกัน
แค่รู้จักนิสัยใจคอกันก็อาจจะเป็นปัญหาได้แล้ว
นี่
เห็นฉันแบบนี้ แต่ฉันเรียนวิทยาลัยนะ
หา
พูดอีกอย่างก็คือ สิ่งที่คุณทำอยู่น่ะ
คุณทำเหมือนผู้หญิงเป็นวัตถุ
ซึ่งก็ไม่เป็นไร เพราะธุรกิจนี้ก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว
ฉันก็ทำเหมือนลูกค้าเป็นวัตถุเหมือนกัน
อ้อ
เราจะลงมือกันได้รึยัง
เอาสิ
เห็นมั้ย คุมิ
เซ็กซ์มันก็แค่นี้แหละ
ผมแต่งงานกับคุมิ เพราะอยากทำให้เธอมีความสุข
ผมอาจจะกดดันเธอเกินไปก็ได้
ถอดได้มั้ย
ถอดเรียบร้อย
งานดีสินะ
เข้ามาเลย
เพราะงั้นไม่ต้องห่วงเรื่องที่เธอทำไม่ได้นะ
มันก็แค่การปลดปล่อย
(สาวอกภูเขาไฟ)
มันเป็นปัญหาที่แก้ได้ด้วยเงิน
นี่
ฉันวางบัตรสะสมแต้มของที่นี่ไว้โต้งๆ เมียฉันจะได้ไปเจอเข้า
อยากเลิกกับเธอแล้วเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันแค่ไม่ชอบปิดบังน่ะ
งั้นคุณก็มาที่นี่โดยที่ภรรยาอนุญาตเหรอ
ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอไปเจอเข้ารึยัง
ฉันทิ้งไว้ในที่ที่เธออาจเห็นเสมอแหละ
เสมอเลยเหรอ เธอแกล้งทำเป็นไม่เห็นมากี่หนแล้วล่ะ
ลองคุยกันจะดีกว่ามั้ย
คุยเรื่องอะไร
- ก็ภรรยาคุณจะได้... - นี่
เธอจะมารู้ปัญหาอะไรของเรา
ขอโทษที ไม่ใช่เรื่องของฉันสินะ
นึกว่าคุณอยากได้คนคุยด้วยซะอีก
ฉันจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว
อ้าว
ฉันพลาดอีกแล้วเหรอเนี่ย
เผลอพูดอะไรที่เหมือนไล่แขกอยู่เรื่อย
ไม่ใช่หรอก โทษที
ค่อยยังชั่วหน่อย
ฉันไม่ควรมาที่นี่เลยต่างหาก
กลับมาแล้ว
คุมิ
ทำไมอยู่มืดๆ ล่ะ
คุมิ
ฉัน...
ไม่อยากไปโรงเรียนเลย
งั้นลาออกดีมั้ย
เอ๊ะ
เธอไม่ชอบใช่มั้ยล่ะ
งั้นก็ลาออกสิ
ค่อยโล่งอกหน่อย
คุมิกลุ้มใจเรื่องที่โรงเรียน
ไม่เป็นไรหรอก
แค่เงินเดือนของฉัน เราก็อยู่ได้
เธอไม่ต้องฝืนใจไปทำงานหรอก
ถ้านั่นจะทำให้คุมิมีความสุขอีกครั้ง
พูดตรงๆ ฉันเป็นห่วงนะ
งานครูน่ะ
ไม่เหมาะกับคนที่อ่อนไหวอย่างคุมิหรอก
ถ้ามันจะช่วยให้คุมิกลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง
ผมทำได้ทุกอย่าง
ลองหาเวลาพักแล้วทำอะไรที่ชอบสิ
ขอบคุณนะ
แค่นี้ก็แก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
ผมเชื่ออย่างนั้น
ผมอยากเชื่ออย่างนั้น
คุมิ
เปล่า
แม่กับมายูมิน่ะ
เลิกพูดเรื่องลูกต่อหน้าคุมิโกะได้มั้ย
ผมบอกเธอเองว่าเราไม่ต้องมีลูกกันก็ได้
อะไรกัน
- งั้นคุมิโกะออกจากงานทำไม - แต่พี่รักเด็กออกนี่นา
เคน
ลูกก็รู้ว่าแม่อยากมีหลานมาตั้งนานแล้ว
มายูมิก็กำลังจะมีหลานให้แม่นี่ไง
แม่ไม่ได้หมายความแบบนั้น
มายูมิแต่งออกไปกับบ้านอื่น
คนที่จะมีลูกสืบสกุลวาตานาเบะได้ก็มีแต่เคนนะ
หา ทำไมล่ะ
เราไม่ได้มองแบบนั้นเลย
อีกอย่าง...
ผมไม่แน่ใจเรื่องยีนของตัวเอง
ผมไม่มั่นใจเอามากๆ ว่า ผมควรจะถ่ายทอดยีนของตัวเองมั้ย
เธอน่ะอาจจะแพร่กระจาย ยีนของตัวเองโดยไม่ระวัง
ถ้ามีอะไรเธอจะรับผิดชอบไหวเหรอ
แหม พี่รู้รึเปล่าว่าตัวเองพูดเรื่องอะไร
แค่นี้โลกก็อยู่ยากแล้ว
เธอเห็นแสงสว่างสดใสเหรอ
เธอมีความหวังสำหรับอนาคตเหรอ
พอคิดแบบนี้
ฉันก็ประทับใจนะที่คนอื่นสามารถ แพร่พันธุ์ได้ทั่วทุกแห่ง
ผมรู้
รู้ว่าเหตุผลของผมมันงี่เง่าขนาดไหน
แกนี่ไม่เปลี่ยนไปเลย
เหตุผลของแกมันฟังไม่ขึ้น
เอาเถอะ...
ผมกับคุมิโกะมองโลกต่างจากคู่อื่นๆ
เรามีความสัมพันธ์ที่ไม่เหมือนใคร
อย่ามาวุ่นวายกับเราเลย
อร่อยใช่มั้ยล่ะ หัวไชเท้าดองน่ะ
เอากลับไปกินที่บ้านสิ
อ้าว ไม่ยุติธรรมเลย ทำไมให้แต่พี่ล่ะ
แม่ก็ไม่ได้บอกนี่ว่าไม่ให้ลูกเอากลับไป
ถ้าตอนท้องเอาแต่นั่งๆ นอนๆ
พอถึงตอนคลอดแล้วจะรู้สึก
อย่างน้อยเวลากลับบ้าน ก็ให้หนูพักหน่อยสิ
ไม่ใช่ว่าพักทุกวันที่กลับบ้านหรอกเหรอ
มาช่วยแม่หน่อยมา
ก็ได้
ลูกดิ้น
ลูกดิ้นแล้ว
ไหนๆ ดูซิ
จริงด้วย
มานี่เร็วพ่อ หลานดิ้นแล้ว
เร็วสิ
ตอนนี้เลย เร็วเข้า
พ่อ
- ใช่มั้ยล่ะ - รู้สึกแล้ว
หลานดิ้น
พี่จะมาจับด้วยก็ได้นะ
ไม่เป็นไรหรอก
นี่
- มาสิมา - ไม่เป็นไร
เด็กผู้ชายแน่เลย
จริงเหรอคะ ใครๆ ก็พูดแบบนั้น
- ก็แรงเยอะเหลือเกิน - นี่ไง
แกก็ดิ้นบ่อยมากตอนที่อยู่ในท้องแม่น่ะ
จริงด้วย
ขอโทษนะ คุมิ
ฉันกลับบ้านด้วยความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้
ยินดีต้อนรับค่ะ
(คุณมีเงินในบัญชีไม่พอ)
ขอโทษนะ
ฉันทนความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้
(สินเชื่อ)
ยินดีต้อนรับค่ะ
(ยืมเงิน)
ไหนว่าคุณไม่เรียกคนเดิมซ้ำสองไงคะ
มีอะไรรึเปล่า
อะไรคะ คุณเป็นอะไร
ฉัน...
ฉันทำให้เมียมีความสุขไม่ได้
คุณคะ
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ
ฉันได้ยินเสียงรถ แต่คุณไม่ยอมเข้าบ้านซะที
อ๋อ
มีอะไรรึเปล่า
ไม่มีหรอก
กลับมาแล้ว
ดีใจที่กลับมาค่ะ
- นี่ค่ะ - ขอบใจ
นี่ เคนอิจิ
หือ
ฉันขอกลับไปอยู่กับพ่อแม่สักพักได้มั้ย
อะไรนะ
คำบรรยายโดย ขีดขิน จินดาอนันต์